Voor het onderzoek naar voorouders uit het buitenland hebben we over een aantal landen informatie beschikbaar om je te helpen bij je zoektocht. Je ziet op het kaartje van welke landen we informatie hebben. Selecteer eerst het werelddeel en vervolgens het land waarover je meer wilt weten. vervolgend klik je op de knop volgende in de balk onderaan deze pagina om meer te weten te komen over het zoeken van voorouders in het desbetreffende land.
Veel Nederlanders hebben een Indische familiegeschiedenis. Het onderzoeken van dat Indische verleden is vaak een uitdagende bezigheid. Administratieve sporen zijn niet altijd nagelaten, bronnen zijn dikwijls niet bewaard gebleven of moeilijk toegankelijk. Deze pagina helpt je op weg.
Nederland en België kennen een gezamenlijke geschiedenis en werden vroeger de Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden genoemd. Na een scheiding in 1648 kwam het weer tot een eenheid gedurende het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (1815-1830).
In de loop der eeuwen zijn veel Duitsers naar Nederland gekomen om (seizoens)werk te vinden. Stamboomonderzoek doen naar recente generaties in Duitsland kan lastig zijn vanwege de strenge privacywet (“Datenschutz”).
Canada is vanaf het einde van de 19de eeuw een belangrijke bestemming voor Nederlandse emigranten. Vooral na de Tweede Wereldoorlog, tot in de jaren vijftig, vertrokken veel Nederlanders naar Canada. Voorouderonderzoek in Canada is veelal lastiger dan in de Verenigde Staten, omdat er minder persoonsgegevens via internet beschikbaar zijn.
Vele ondernemende landgenoten vertrokken in de afgelopen eeuwen uit Nederland om elders een nieuw bestaan op te bouwen. Er was een grote golf in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw, maar ook al voor die tijd werd Amerika door velen gezien als ‘het beloofde land’. De emigratiestroom vanuit Nederland kwam omstreeks 1840 op gang.
Australië was als emigratieland aanvankelijk minder in trek dan de Verenigde Staten en Canada[link naar Canada-pagina]. De enorme afstand was het grootste bezwaar. Dat veranderde na de Tweede Wereldoorlog: tussen 1947 en 1961 vertrokken 126.000 Nederlanders om Down Under een nieuw leven op te bouwen.
De eerste Europeaan die ooit in Nieuw-Zeeland aankwam, was de Nederlander Abel Tasman in 1642. Kleine groepjes Nederlandse kolonisten volgden in 1840. Pas in de jaren vijftig van de vorige eeuw werd Nieuw-Zeeland een populaire bestemming voor permanente vestiging.