Erfgenamenonderzoek in het buitenland is in vergelijking met Nederland een hele opgaaf, maar het is niet onmogelijk. Zo heeft het CBG in 2025 onderzoek gedaan in onder andere Duitsland, Australië, Canada, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.
Dat de personenadministratie in Nederland heel goed geregeld is, blijkt ook uit het relatieve gemak waarmee stamboomgegevens tot aan de invoering van de burgerlijke stand kunnen worden gevonden. Ook erfgenamenonderzoek gaat dankzij onze centrale databases een stuk sneller dan in bijvoorbeeld Duitsland. Daar kan een onderzoek tot wel vijf jaar in beslag nemen. Dat komt doordat de bevolkingsregistratie heel anders is ingericht. Persoonskaarten zoals we die in Nederland kennen en waarop de volledige levensloop vermeld staat, heeft men er niet. De gegevens moeten stapje voor stapje verzameld worden. Begin je met het opvragen van een geboorteakte van de erflater, vind je daarin een verwijzing naar de huwelijksakte van de ouders. Op die huwelijksakte staan dan weer verwijzingen naar geboorteakten van kinderen. Die geboorteakten leiden vervolgens naar eventuele huwelijks- en/of overlijdensakten van die kinderen, etc. Maar met het aanvragen gaan vaak twee tot drie maanden heen, en dus kom je voor een onderzoek naar broers en/of zussen van de erflater al gauw op een half jaar of meer. Met die akten is het onderzoek nog niet klaar, want vervolgens moet bij een ander loket worden aangeklopt voor het huidige adres. Als blijkt dat betrokkene verhuisd is naar een andere gemeente moet je daar weer een aanvraag indienen. Je begrijpt dat met zo’n onderzoek nogal wat tijd gepaard kan gaan.
Soms zijn onderzoeksvragen in het buitenland redelijk eenvoudig op te lossen, maar het kan ook een behoorlijke uitdaging zijn. Onze buitenlandonderzoeker vertelt: “Een notaris wilde van een erflaatster weten of ze voor de tweede keer getrouwd was en meer kinderen had dan bij hem bekend waren. De persoon in kwestie was in Duitsland geboren, en in Engeland getrouwd (en gescheiden). Kort daarna kreeg ze een dochter op Cyprus, ging weer terug naar Duitsland, vervolgens naar Turkije, weer naar Duitsland, toen naar Nederland, Israël en ten slotte weer Nederland. Dat zijn heel veel sporen om te volgen!”
Ondanks al deze uitdagingen is ook het internationaal erfgenamenonderzoek bij het CBG in goede handen. Hoewel de onderzoeksmethoden per land verschillen, is het in het algemeen mogelijk steeds een betrouwbaar overzicht op te stellen van de erfgenamen. Het lukt echter niet altijd de actuele adressen te achterhalen in landen waar men geen bevolkingsregisters kent. Recente kiezerslijsten zijn in Canada en Australië bijvoorbeeld niet openbaar, en telefoonboeken bieden tegenwoordig ook nauwelijks nog uitkomst. Daarnaast kent elk land zijn eigen regels en wetten op het gebied van privacy, en die lopen behoorlijk uiteen. Zo zijn van het Verenigd Koninkrijk en Zweden online persoonsgegevens te vinden tot op de dag van vandaag, maar als je in Canada of Australië een burgerlijke-standakte opvraagt moet je daarvoor, naast een volmacht, ook nog drie verschillende soorten identiteitspapieren overleggen. Ook in Duitsland is men behoorlijk streng in de leer. Ambtenaren daar zijn er vaak niet van te overtuigen dat in Nederland een verklaring van erfrecht niet door een rechtbank, maar door een notaris wordt afgegeven. Daarentegen is het in onze ogen weer heel merkwaardig, dat eenieder het adres van een willekeurig iemand kan opvragen. (Je moet dan echter wel de exacte naam en geboortedatum opgeven, de reden van je verzoek vermelden – bijvoorbeeld reünie, erfgenamenonderzoek, en dergelijke – en verklaren, dat je het adres niet voor reclamedoeleinden gebruikt.)
Ben je notaris en zoek je een of meer erfgena(a)m(en) die naar het buitenland is of zijn vertrokken? Ook daarvoor kun je gewoon een mailtje sturen naar expertise@cbg.nl. Het tarief is hetzelfde als voor Nederlands onderzoek, maar houd er wel rekening mee dat de doorlooptijd aanzienlijk langer kan zijn. Vanzelfsprekend houden we je op de hoogte van de vorderingen.
