Boekje dat vanaf eind 19e eeuw door gemeenten werd afgegeven als geschreven huwelijksbewijs. Het was niet wettelijk voorgeschreven, maar werd wel algemeen gebruikelijk. Naast het huwelijk was er ruimte voor het maken van kerkelijke aantekeningen en het registreren van kinderen van het echtpaar. Je kunt trouwboekjes niet vinden bij archiefinstellingen, maar mogelijk wel in de befaamde ‘schoenendoos op zolder’. Hoewel het een ‘thuisbron is’, is het doorgaans wel betrouwbaar omdat de gegevens werden genoteerd door een ambtenaar. Mocht je nog een trouwboekje van je ouders of grootouders hebben, is het een goede startbron voor je onderzoek.