Om de illegale handel in tot slaaf gemaakten tegen te gaan, werden zij vanaf 1826 verplicht geregistreerd in slavenregisters. Deze hadden de vorm van een soort grootboek: de naam van de tot slaaf gemaakte (let wel: alleen de voornaam – zij hadden geen achternaam), geslacht, leeftijd of geboortejaar, moedersnaam en de eigenaar. Geboorte of aankoop, overlijden of verkoop werden als ‘mutaties’ genoteerd.