Een lijst van kerkleden, aangelegd door de betreffende kerkgemeenschap. Over het algemeen geven de protestantse lidmatenregisters (van de Nederduits Gereformeerde Kerk) meer informatie dan de rooms-katholieke communicantenlijsten [Link naar bronbeschrijving communicantenlijst].
In lidmatenregisters werd genoteerd wie lidmaat werd op belijdenis (meestal wanneer jongeren volwassen werden en tijdens een speciale dienst aangaven bij de kerk te willen horen) en wie verhuisd was naar deze plaats en met een ‘attestatie’ van elders kwam. Zo’n attestatie of akte van indemniteit is een soort verhuisbericht afgegeven door de kerkenraad uit de plaats van vertrek. In de plaats van herkomst werd vervolgens het vertrek genoteerd.
Alleen lidmaten mochten meedoen aan het Heilig Avondmaal, een speciale kerkdienst die eens in de zoveel tijd wordt gehouden, waarin het laatste avondmaal van Jezus Christus wordt herdacht. Sommige predikanten tekenden in de lidmatenregisters ook het overlijden aan. Meestal liet men het dan bij de notitie ‘obiit’ (overleden) of ‘dood’ of een kruisje, zonder een datum te vermelden. Deze registratie werd lang niet altijd goed bijgehouden. In de praktijk werd bij de komst van een nieuwe predikant een lijst gemaakt van alle lidmaten in een bepaald jaar. Meestal zit er volgorde van huis tot huis in, en kun je de looproute aan de hand van een plattegrond volgen. In de daaropvolgende jaren werden veranderingen in de kerkelijke gemeenschap op de lijst aangevuld.
Lidmatenregisters hoefden na 1811 niet bij de burgerlijke overheid te worden ingeleverd. Een overzicht van de bewaard gebleven lidmatenregisters is te vinden in het Repertorium DTB. In veel gevallen zijn deze registers te vinden bij de stedelijke of provinciale archieven.